Padrón, de plaats waar het lichaam van Jacobus volgens de legende zou zijn aangespoeld

 deze voormiddag: nog 40,413 km!!!!

Padrón: daar zitten we dus al, na een mooie wandeling van een kleine 20 km door mooie natuur en welriekende bossen. Het is vandaag ook niet te druk onderweg.
Voor de eerste keer gaan we niet op restaurant maar doen we inkopen en maken ons eigen potje. De meisjes stuur ik zelfs alleen naar de winkel.
De albergue waar we verblijven is splinternieuw: alles ruikt naar nieuw, super uitgeruste keuken, grote douchruimtes, 2 slaapzalen met elk 14 bedden. Elke zaal lijkt op een treinwagon met een centrale gang en links en rechts compartimenten met een gordijn voor. Wij hebben zo één wagon voor ons alleen. In de andere slaapt ander volk.

Dat is het voor vandaag, ik heb geen goesting.

foto´s: overbodig bericht

Dit bericht is overbodig geworden: de foto´s staan intussen bij de betreffende berichten.

voor de nieuwsgierigen: een voorsmaakje.
Het is maar een kleine selectie en hier allemaal wat samengebracht, zonder commentaar; de echt goede zal ik later wel bij de juiste berichten plaatsen.

stad van de koninklijke warmwaterbronnen (Caldas de Reis)

Ik heb vanmorgen helemaal geen wekker gehoord ; Lana maakt mij wakker en zegt dat het halfzeven is. Hoog tijd om op te staan en op zoek te gaan naar een plek waar we kunnen ontbijten. Veel keuze is er niet = vandaag lokale feestdag in Pontevedra en alles is dicht (gisteren was er trouwens ook nergens een winkel open - zondag). Bars en cafés gaan uitzonderlijk pas open om 9 u; in het treinstation kunnen we wel terecht.
De meisjes stappen probleemloos de stad uit, ik moet maar volgen.
In Pontevedra-binnenstad staan mooie gebouwen, aangename plazuela's, fonteinen en standbeelden (gedenktekens van o.a. papegaaien en heiligen met brillen). De Jacobuscultus komt tot uiting in de verering van de Virgen Peregrina (zo heet trouwens ook de albergue municipal waar ik 2 jaar geleden overnachtte) - de pelgrimerende Maagd - de schutspatrones van de Caminho Portugués en de provincie Pontevedra.

ook Jacobus, de schelp en de pijlen zijn onze gidsen

dierenvriend

Niet te veel op en af vandaag, weer langs dorpjes en gehuchtjes, bos en velden. Minder asfalt dan gisteren. Geregeld komen we bekenden tegen en Jenny en Colin (Australië) moeten op de foto.

 

Rond 15u zitten de 23km erop en zijn we op onze bestemming: hotel/albergue O Cruceiro. Eindelijk een wasmachine, dus gaat alles wat we hebben erin: kleren. onze handdoeken, Lana's lakenzak en onze softshells ook - we hebben ze nog niet nodig gehad maar we binden ze om onze middels.
Het weer is vandaag echt doenbaar geweest: veel schaduw in de bossen en veel bewolking, en niet te warm.
Nergens een "normaal" (volgens Jenna) restaurant te vinden hier in Caldas de Reis. Straks weer op tijd in bed.

pech voor Lana

 Lana had gisteren reeds aangegeven dat ze vroeger wilde vertrekken, dus dat zullen we dan maar doen. Na het ontbijt kunnen we om 7u30 vertrekken. We  zijn amper de stad uit of Lana komt tot de vaststelling dat ze haar nekzakje met haar geld en documenten niet om heeft. Rugzakken uit en zij met Jenna terug naar de herberg waar ze denkt dat ze haar zakje op een bank buiten heeft laten liggen. Ze komen onverrichterzake terug. Ik dan ook maar terug mee, we zoeken onder de banken, achter de struiken, in de vuilbak, enz.... Niets te zien. Wie weet hebben plaatselijke jongeren het wel gevonden (ze hebben trouwens vannacht heel veel kabaal gemaakt) en dan zitten we dik in de miserie. Gelukkig klop ik op de deur van de albergue, één van de laatste pelgrims opent de deur en ik ga boven kijken. Op de hoek van de tafel ligt haar zakje!!!!! Ik denk dat ze nog nooit zo blij geweest is. Een Spaanse pelgrim had het buiten op het bankje gevonden en binnen gelegd. Oef!  er bestaan dus nog eerlijke mensen. Anderen (o.a. Colin en Jenny uit Australië) zijn erg begaan en zullen een gebedje doen voor haar -achteraf zijn ze dan ook gemeend opgelucht.

het pleintje vóór de albergue waar Lana haar nekzakje liet liggen

 We verliezen meer dan een uur, zodat we voor niets zo vroeg zijn opgestaan. Maar goed, het is voorbij en ik hoop dat ze in het vervolg wat aandachtiger zal zijn.
De tocht van vandaag naar Pontevedra leidt ons over asfaltwegen en boswegen, veel bergop en bergaf. Ik heb het stappen met rugzak in deze hitte onderschat.
We zien ook de oceaan in de verte (Ria de Vigo), helaas te ver om duidelijke foto´s te maken.
We komen heelhuids aan om 15u.
We logeren in een albergue privado (Aloxa) vlakbij het station. De ingang lijkt op een gewezen garage en binnenin lijkt het wel een omgebouwde hangar/opslagplaats. De slaapzaal is één grote ruimte ingedeeld in iets wat op open chambretten lijkt, met elk een gordijn voor. Gemeenschappelijke douches (8 muurknoppen in één zaal en twee met een gordijn - de keuze is dus snel gemaakt.

zomaar onderweg

 

wat sfeerbeelden van onderweg

onze privé-herberg in Pontevedra